Irati Lizeaga, compañeira de Elhuyar e residente en Oarsoaldea, realizou un estudo sobre a situación do eúscaro e outras linguas no mundo laboral da comarca, respondendo ás seguintes preguntas: Que factores inflúen no uso das linguas no mundo laboral? É saudable a situación do eúscaro no mundo laboral de Oarsoaldea? Cóidase o idioma do cliente/usuario? Que oportunidades ten a poboación nova da zona para traballar en eúscaro na comarca? Cambiou a situación nos últimos anos?

A autora estruturou o traballo en dous eixos: por unha banda, reuniuse cos diferentes axentes da comarca para coñecer as iniciativas que se organizaron ao longo dos anos para a normalización do eúscaro e, por outro, recolleu a situación lingüística dos centros de traballo dos traballadores e traballadoras e habitantes de Oarsoaldea mediante un cuestionario. A través deste, recolléronse máis de 8.000 datos e clasificáronse por sexo/xénero, idade, municipio e sector económico. 

Entre as iniciativas orientadas á normalización do eúscaro, cabe destacar que Elhuyar utilizou os datos recolleitos no Plan ONDA, deseñado entre os anos 2003-2004, para contrastalos cos datos actuais obtidos a través do cuestionario. Así, puido analizar a evolución do eúscaro nos últimos 20 anos nas entidades de Oarsoaldea. 

Cal foi o resultado? Pois ben, en xeral, nestes 20 anos a presenza do eúscaro nas organizacións aumentou, pero sobre todo en dous aspectos: na paisaxe lingüística e nas relacións externas. A rotulación é o aspecto que sen dúbida máis se traballou, xa que é neste campo onde se constatan os mellores resultados: as rotulaciones en eúscaro ou en formato bilingüe pasaron do 28 % ao 77 %.

Este resultado probablemente estea estreitamente relacionado coas subvencións que os concellos da comarca concederon durante moitos anos para traducir a rotulación. 

Ao final da investigación, a autora tamén concretou as claves de face ao futuro. Cales son? En primeiro lugar, necesítanse plans e iniciativas que reforcen a capacitación lingüística do persoal, especialmente en industria, comercio e hostalaría. Á vista dos datos, destaca o labor realizado para garantir a presenza do eúscaro na paisaxe lingüística, posto que os concellos da comarca veñen ofrecendo axudas para isto desde hai tempo. Con todo, é necesario seguir traballando para aumentar a presenza do eúscaro na documentación e nas relacións escritas, tanto a nivel externo como interno. 

Tendo en conta a evolución do eúscaro nas entidades de Oarsoaldea ao longo destes últimos 20 anos, pódese concluír que a xestión do eúscaro centrouse nas relacións co cliente, xa que nas relacións internas moitos traballadores non utilizan o eúscaro nos seus centros de traballo; a súa lingua de traballo é o castelán. 

Por último, Lizeaga puxo de relevo que é necesario romper coa perspectiva das relacións externas porque os e as traballadoras necesitan recursos e espazos para falar euskera no ámbito interno, de modo que o uso do eúscaro nos centros de traballo non se limite ao tempo dos espazos de descanso.